Epeydir yazmadım.derin düşüncelerdeydim.Anlam vermek için uğraştığım malum konu.
herkes aşık olmuştur mutlaka hayatında.zamanlı zamansız. ama önemli olan o aşkın degeri.hayatında nasıl bir yer edindiği.sıkıntılı bir süreç aşkın ilk oluşumu.tutunacak dal ararsınız ilk sorunlarda.bocalarsınız.sebebini anlayana kadar sen sen olmaktan öte olursun.deger bilene kadar bu böle devam eder.
yazıyor insan her aklına geleni.daha dogrusu yazmalı bence.söz uçar yazı kalır derler ya gerçekten çok anlamlı bir söz.İleri ki zamanlarda okurum düşüncesini bırakın yazdıklarınızı bitirince hemen bir okuyun baştan sonra.bunları ben mi yazdım diyesi geliyor insanın.aslında herkesin bir şair bir yazar yönü var.doğuştan şair yazar olanlar hariç:) onlar zaten şu an tanınmışlardır.yazmak beni rahatlatıyor,en yakınıma kızıyorum yazıyorum,yoldan geçen adam kızıyorum yazıyorum,işe kızıyorum yazıyorum.yazmak için bahane çok aslında.yazmalı da herkes,hem içini dökmüş oluyorsun,söyleyemediklerini yazıyla söylemiş oluyorsun.rahatlıyor insan.
hayat o kadar karmakarışık ,o kadar anlam verilemez durumdaki.en yakınındaki eşine dostuna bile güvenemez haldeyiz.kim tüm bunların sorumlusu?neden bu hale geldi dünya.bugün yaparım yarın unutulur düşüncesi,bana bir şey olmasında ne olursa olsun düşüncesi,kalp kırmanın ne kadar kötü bir şey olduğunu bilmemenin cehaleti.
benim hoşuma giden bir örneği paylaşmak istiyorum; bir cam bardağı yere attığınızda bin bir parçaya bölünür dimi.onu tekrar alıp yapıştırsanız da mutlaka bir iz kalır,eskisi gibi olmaz.işte kalp kırmak da aynı sonucu verir.eski samimiyet eski dostluk eski sevgi olmaz o kalpte tekrarda.
bunu bile bile her gün o kadar çok kalp kırıp o kadar çok birbirimizi üzüyoruz ki neredeyse taş kalpli olduk.
mutlu olmak hoşgörü sergilemek bu kadar zor mu yani.mutlu etmek niye istemiyoruz.neden insanoğlu her geçen gün daha çok gaddarlaşıyor.merhamet duygusu yitip gidiyor insanlıktan.
bir gülümsemeye hasret kaldık dışarıda.herkes birbirine potansiyel suçlu,zarar verici olarak görüyor..oysaki ne kadar kolay peygamber efendimzin (s.a.v.) sünnetini yerine getirmek.sevap kazanmak.kendimize zarar vermek için üstün gayret gösteren bir insanlık var şu an yeryüzünde.
ahlaksızlık,merhametsizlik modern dünyanın fenomeni olmuş durumda.
sevgiyi ayaklar altına almışız,üzerinde tepiniyoruz ama farkında değiliz.bilmiyoruz birbirimize oyun oynadığımızı,bilmiyoruz birbirimizin gözlerine baka baka yalan söylediğimizi.yapmacık davranışlar her anımızda ama ya farkında değiliz tüm bu çirkinliklerin yada hoşumuza giden bu.yalan söyleyip şeytanın oyuncağı olmak...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder