Bîr istanbul esintisi

Siradan basligimiz bir gune nese katan beyazla bulusmanin mutlulugu vardi bugun bende.
Bide 8gunlerden pazar olmasi ,disarda kimsenin olmamasi trafik derdinin metrobus kalabaliginin cilesi yoktu hayatimin bu pazarinda.
Sade durgun dingin bir gunun ozlemi o kadar artmiski bende, bugun bir baska mutluydum yasadigim bu sehirde.
Bi abimin dedigi gibi Zaten yeteri kadar rol yapiyoruz yapmacik davraniyoruz samimi olamiyoruz gunun cogunda.
Aslinda ozledigimiz sey kendimimiz.o saf katiksiz hicbir pislige bulasmamiz ozumuzz.
Siradan bir hayatimin olmasinda ve siradan biri olmaktan memnunum.
Belirli zamanlarda benimde onemli bir kisi olmam gerektigi belkide tarihe adimi yazdirma dusuncsi oluyor.fakat bunu basarabilme gucunu nereden bulabilecegimi bilmiyorum.
En kotusudur aslinda amacsiz yasamak.amactan kasitim kisididen kisiye degisen cok genis bir  hayat felsefesi diyebiliriz.
Ve bugun de bitiyor..umut etmekten hic vazgecmeyin...

Yalan Dünya..!!

Unutabilir miyiz hüzünlerimizi,
acılarımızı,
kandırılışlarımzı,
Unutabilir miyiz ama olmak isteyipde kirli dünyaya artık bakmak istememe düşüncesini,
unutabilir miyiz lal olmak isteyipde daha fazla ruhumuzu kirletmek istememe düşüncesini.
Unutsak keşke çirkinlikleri,
ve hatırlasak keşke çocukca sevmeyi,karşılıksız sevmeyi,
hatırlasak keşke 1 şekerle bir buz dondurma ile mutlu olmayı.
Babamın elimden tutup beni gezdirmesini,yorulunca annemin beni kucağına almasını özledim.
çocukken gördüğüm bir oyuncağın bana alınmayınca hıçkıra hıçkıra ağladığım ogünleri özledim.
Kahpe düşüncelerin,yalaka hareketlerin,çıkarcı gülümsemelerin içinde kaybolduk şimdilerde.
Adam gibi sevenlerin salak yerine koyulduğu,serseri olup her gün başka biri ile olanların değerli olduğu özenildiği,
İnsanların arkalarından konuşmayı marifet sananlara,insanları kullanıp sonrada gururla bundan bahsedenlere layık bir yalan dünyadayız artık...
Sen beni görünce mutlu mu sandın sevgili?
sen benim ne kahpeliklere uğradığımı,dostum dediğim namussuzlar tarafından kaç kez ihanete uğradığımı bilmeden bir gülümsemem ile beni mutlu mu sandın..
Ömrümü çalan bu yalan dünya o kadar kirliki, artık son yakın ama buğulu bir camın ardını göremediğimiz gibi hiç bitmeyecek ölmeyecekmişiz gibi yaşıyoruz...
Allah imanımızı eksik etmesin...











http://www.youtube.com/watch?v=Z3yU8WiKrVU

SESSİZLİKTE YAŞAMAK

Bazı hayatlar var ki o hayatın kahramanı herkese mutlu görünürde içinde yaşar sessizce acısını..
Bazı hayatlar da vardır ki kahramanı daha yolun başındayken pes etmiştir,kendisinden vazgeçmiştir ve tabi hayatından  da.
Birde ben varım umudunu yitirmeyen ben...Yarınların hep güzel olacağına inan,pes etmeyen bir ben.
Kendimi mi kandırıyorum yoksa kandırılıyor muyum anlamış değilim hala.
Güzel gönüllerin hep kırılması ne kadar kötü dimi..Hele ki zamanında iyi kalbi olan birinin kırılıp da sonrada onun başka güzel kalpleri kırması ne  kadar acı anlatamam.
Hem güçlü olup hem kırmamak mümkün müdür acaba?Güç illa ki zalimliği ile mi gelir insana..
Sadece yalnız bir gönüle sahip olmak mı daha iyi yoksa kalıp da varlığına inandığımız sevgi adına mücadele etmek mi..,
Bazen insan yorulduğunu hissediyor.Yorulmak da gerekiyor illaki ama yorulduğunda seni tutan bir el yoksa yanında,inandığın o el sana uzatılmıyor ise ne yapmalı o zaman?
Sessizce kala kalırsın işte , öle bir kırılırsın ki olduğun yerde bitersin.....

SEVGİ DURAĞINDA İNECEK VAR!!

Sanıyoruz ki her şey şu an olduğu gibi devam edecek..
Yanlış yaptığınızı düşünüp vazgeçebilir misiniz alışkanlıklarınızdan?ya da ne kadar cesursunuz hayatınızı değiştirmek adına...
Neden bu kadar korkuyoruz değişmekten,değişikliklerden? Hem tekdüzen yaşamımızdan şikayet edip sonrada vazgeçememek olanlardan...
Biliyor musunuz aslında kendimizi kandırıyoruz.Başarının anahtarı değişmektir bana sorarsanız..
Herkesten farklı düşünmek de bu kapsamda değerlendirilir.
Farklı yaşamlar farklı düşünceler değil mi bizi cezbeden ,sözlerini paylaştığımız tarihe adını yazdırmış kişilerin birde hayatlarını okumanızı tavsiye ederim.
Bu arada yağmur yağıyor :) penceremde yağmur damlaları güzel bir ritim tuturmuş ..
keşke  akıp gitse tüm hüzünlerimiz yağmur damlasının akıp gittiği gibi.
İneceğim durağa da yaklaştı otobüs..
Sevgi durağında inip Güzel gözlü sevgili sokağında evimin yolunu tutarken kaldırımlara Necip Fazılın şiiri ile eşlik etmeyi,
daha sonra Huzur apartmanın yolculuğumu sona erdirmeyi planlıyorum.
Gerçekten yorucu bir günün ardından ona sarılmayı hiç birşeye değiştirmem...
Sevgi durağında inmeniz dileğiyle...