bizi yoruyor konuşmak,
istemiyoruz aslında yorulmak,konuşmak daha fazla bağlı kalmak ağzımızdan çıkanlara.
fakat bilmediğimiz,anlamsız bir ispat tutkusu boyun eğmemize neden oluyor kelimelere-sözlere.
Meçhul bir zamanda bilmenin aslında bilmemek olduğunu,
hiç bir şeyi bilmemenin gerçek bir nirvana olduğunu öğrenmek...kaybedilmiş zamanlar ve hayatlar sonucudur bunun.
Yaşadığımız zamanda geri de olmak gerçek zafer.kendi düşüncelerinde doğruyu bulmak...
Artık gelmiştir zamanı,hadi kalk gidelim ey yorğun ömrümün beyhude nefesi,
gidelim sonsuzluğa, hesabımız var yıllarımızla yaptıklarımızla.
An gelmiş sözler yitirilmiş,
gülüşler eskimiş vicdanlar körelmiş ömür tükenmiş..
Bavulunu hazırlamış ve çoktan yola koyulmuş bile umutlar...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder